داستان ما: گلدن گوس چطور به دنیا آمد

از ایتالیا تا آمریکا، داستان گلدن گوس یکتا است و هنوز در حال شکل‌گرفتن.

گلدن گوس در ۲۳ دسامبر ۲۰۰۰ از نگاه و الهام دو بنیان‌گذارش به دنیا آمد: فرانچسکا رینالدو و آلساندرو گالو. آن وقت دو طراح بیست‌وچند ساله بودند که میان جرثقیل‌های بندر صنعتی مارگرا، نزدیک ونیز، بزرگ شده بودند و دیدی جاه‌طلب و خلافِ عرف داشتند. عاشق گشتن دنیا بودند؛ از سفرهایشان الهام جمع می‌کردند و همان‌ها را به لباس‌هایی یکتا تبدیل می‌کردند.

اولین ساخته‌های گلدن گوس در مارگرا به دنیا آمد، در گاراژی که شده بود دفتر. همان‌جا دو بنیان‌گذار اولین لباس‌های سفارشی‌شان را طراحی کردند. این تکه‌های اولیه دست‌ساز و بدون جنسیت بودند، الهام‌گرفته از سفرها، و با کمک یک صنعتگر ونیزی ساخته شدند.

اولین لباس آمادهٔ پوشیدنِ برند از بازکار یک شلوار جین کهنه درآمد. فرانچسکا آن را باز کرد و با دست به دامن دوخت. بعد اولین کفش‌ها آمدند، که هنوز از نمادهای برندند: گلدن بوتس. این بوت‌های الهام‌گرفته از وینتیج، حاصل سفری به آمریکا بودند؛ مشخصاً نیومکزیکو و تگزاس.

از همان اول، ساخته‌های گلدن گوس ارزش‌های اصلی برند را در خود داشتند؛ ارزش‌هایی که هنوز در مرکز کارند: یکتایی، صنعتگری، و بی‌زمانی.

سبک گلدن گوس با هر سفر بزرگ‌تر می‌شود

در سال‌های اول، آمریکا عمیق روی رشد برند اثر گذاشت. بنیان‌گذاران شیفتهٔ استایل کالج‌های آمریکایی و دنیای اسکیت‌برد شدند. از سفری به لس‌آنجلس، الهام اولین اسنیکر گلدن گوس آمد: سوپراستار.

سال ۲۰۰۷، بعد از اینکه ظاهر ساییدهٔ کفش اسکیت‌سوارهای لس‌آنجلس مجذوبشان کرد، فرانچسکا رینالدو و آلساندرو گالو تصمیم گرفتند اسنیکری بسازند که رد ساعت‌ها اسکیت را تکرار کند. از آن به بعد، مفهوم «زندگی‌کرده» به ویژگی تعریف‌کنندهٔ سبک گلدن گوس تبدیل شد؛ جشنِ داستان‌های یکتایی که لباس می‌تواند بگوید.

سال ۲۰۰۷، با الهام از زیباییِ کارکردهٔ اسکیت‌سوارهای لس‌آنجلس، گلدن گوس اولین سوپراستار زنانه را ساخت. همان کفشی که نقصِ زندگی‌کرده را به امضایی جهانی تبدیل کرد.

این تمرکز روی ظاهر زندگی‌کرده به کینتسوگی هم وصل است؛ تکنیک کهن ژاپنیِ تعمیر، که در آن سرامیک شکسته با پودر طلا دوباره به هم وصل می‌شود. در این فرایند هر خراش یک دارایی می‌شود و هر ترک یک داستان می‌گوید. این همان فلسفهٔ ماست.

امروز گلدن گوس خیلی بیشتر از یک برند اسنیکر است: کلکسیون کیف زنانه همان روح دست‌ساز و همان نقصِ عمدی را دارد که در هر ساختهٔ برند هست.

از ونیز تا میلان، گلدن گوس همچنان بزرگ می‌شود

سال ۲۰۰۸ بنیان‌گذاران اولین خانهٔ واقعی گلدن گوس را در مارگرا ساختند، در خیابان ویا دل‌آتومو ۸، داخل یک ریخته‌گری قدیمی که با سبک صنعتی بازسازی شده بود. از آنجا جرثقیل‌های رنگی، کارگاه‌های کشتی‌سازی، ریل قطار و منظره‌هایی دیده می‌شد که بخشی از دی‌ان‌ای برند شدند و بعد در فروشگاه‌های گلدن گوس در سراسر دنیا بازسازی شدند.

اولین فروشگاه سال ۲۰۱۳ در میلان باز شد. از آن وقت رشد تصاعدی بوده: بیش از ۱۸۰ فروشگاه در ۲۳ کشور.

میلان دفتر مرکزی هم هست. سال ۲۰۲۰ سیلویو کامپارا، مدیرعامل برند، خانهٔ جدید گلدن گوس را در این شهر مستقر کرد. افق‌ها با پروژه‌ها و الهام‌های تازه بازتر شد؛ مثل رویداد «از ونیز تا ونیز» در ۲۰۲۱. این رویداد اسکیت‌برد را جشن گرفت، با یک کاسهٔ اسکیت عظیم شناور در ساحل جزیرهٔ سان جورجو.

تجربهٔ مشتری را با فروشگاه‌های فوروارد بالا بردیم: یک مفهوم خرده‌فروشی تازه که سال ۲۰۲۲ راه افتاد و به مشتری اجازه می‌دهد قطعه‌های گلدن خودش را با خدمات تعمیر و بازساخت، از نو شکل بدهد. سال ۲۰۲۳ در هفتهٔ مد پاریس بودیم، با رویداد «هاوس آو دریمرز پاریس»، و کلکسیون جدید Journey بهار/تابستان ۲۰۲۴ را نشان دادیم.

امروز داستان ما همچنان بزرگ می‌شود، پر از دستاورد و نقطهٔ عطف. خانوادهٔ گلدن حالا ۱۴۰۰ عضو دارد؛ با احتساب قطب تولید، ۱۶۰۰ نفر. حتی دور از خانه، خودمان را در خانه حس می‌کنیم: شمول، مشارکت و اشتراک‌گذاری ما را وامی‌دارد پروژه‌های غیرعادی را به واقعیت برسانیم.