دفتر کلاسور شیشه ای Beauty of the dark

این کار از همان نگاه اول، وارد قلمرو سوررئال-گوتیک می‌شود؛ جایی که بدن، حیوان، مرگ، خاطره و خیال در هم تنیده‌اند.

تصویر فقط یک پرتره نیست، بلکه شبیه یک موجود مرکبِ روانی است؛ انگار چهره‌ها و ارگان‌های مختلف از یک ناخودآگاه مشترک بیرون کشیده شده‌اند.

فضای کلی اثر سنگین، کابوس‌وار و در عین حال شاعرانه است. این دوگانگی خیلی مهم است:

• از یک طرف با جمجمه، استخوان، پرنده، خزنده و عناصر تیره مواجهیم
• از طرف دیگر، چهره‌های زنانه نوعی لطافت، اغواگری و حضور انسانی به اثر می‌دهند.

این تضاد، قلب اثر است

ترکیب‌بندی اثر عمودی و بسیار متراکم است. همه‌چیز به سمت مرکز و نیمهٔ بالایی کشیده شده و این باعث می‌شود تمرکز اصلی روی چهره‌ها بماند.

نقطهٔ قوت اصلی ترکیب‌بندی، ساختن یک هستهٔ مرکزی قوی است؛ یعنی مخاطب سریع می‌فهمد کجا باید بایستد.

شکاف نورانی Y-شکل مثل یک مسیر بصری عمل می‌کند و چشم را هدایت می‌کند  و چیدمان لایه‌لایه حس عمق ایجاد کرده است.

نقطهٔ اوج اثر نور

مهم‌ترین عنصر دیداری اثر، کنتراست شدید میان تیره‌گی‌های فشرده و آن شکاف روشن مرکزی است.

این نور سفید، فقط یک نور نیست؛ ستون فقرات بصری اثر است.

فضا را می‌شکند، چشم را از بالا به پایین هدایت می‌کند،در میان آشفتگی، یک ریتم و تنفس ایجاد می‌کند و حسِ «زخم»، «فروپاشی» یا حتی «اشراقِ دردناک» می‌دهد

از نظر طراحی بصری، این تصمیم مهم بود. چون اگر آن خط/شکاف روشن نبود، احتمالاً اثر در انبوه جزئیات خفه می‌شد.