این اثر سیاهقلم، روایتی تصویری از فاصله و حسرت را در قالبی مینیمال و پرجزئیات به نمایش میگذارد. دو شخصیت، هرکدام با تکیه بر دیواری مشترک، در دو سوی قاب ایستادهاند؛ نزدیک در فضا اما دور در ارتباط. ترکیب خطوط تند و بافتهای سایهدار در تضاد با سطوح خالی اطراف، حس سکون و انتظار را تشدید میکند.امضای هنرمند Aslan Sanaei و تاریخ خلق اثر، اصالت و داستانمندی آن را تقویت میکند. لباس و ژست شخصیتها، بیننده را به روایتهای احتمالی از رابطه، ناگفتهها و لحظات معلق بین گذشته و آینده میبرد.این تابلو انتخابی ارزشمند برای مجموعهداران و علاقهمندان هنر روایی است؛ اثری که نهتنها زیبایی بصری دارد، بلکه هر بار با نگاه تازه، داستانی متفاوت را پیش چشمان مخاطب زنده میکند.
دیدگاه خود را بنویسید